ความรู้สึกที่มันสับสนวุ่นวาย ชั่งน่าเบื่อเสียยิ่งกระไร มันคงจมอยู่กับจังหวะและเวลาที่ชิดใกล้ จนตัวฆ่ามิอาจไขว่คว้าหาสิ่งใดมาทดแทนความทึกทึนที่ตัวเองมีอยู่ในห้วงความทรงจำนั้นได้

   เสียงที่คำครวญจากนรกในจิตใจอันน่าสะพรึงกลัว เสียงจากความโศกเศร้าเสียใจของมนุษยชาติที่หยุดนิ่งไปพร้อมลมหายใจที่หายไป สวรรค์สะเทือนถึงความปวดร้าวทุกข์ระทมจนเทพยาดามิอาจจะช่วยได้กระมัง เพราะความเหนื่อยล้าจากคำขอร้องอ้อนวอนขอความสุขแทนความทุกข์

   ข้ากลับพบว่า จริงๆ แล้วไม่มีใครที่จะอยู่ได้โดยไม่รู้จักความทุกข์ แล้วมีแต่ความสุขตลอดเวลา
  
   ข้ากลับพบว่า จริงๆ แล้วไม่มีใครอยู่กับความรักได้ตลอดเวลา ถ้าไม่รู้จักเก็บไว้ในความทรงใจที่ดี

   ข้ากลับพบว่า จริงๆ แล้วไม่มีใครอยู่ได้โดยปราศจาศการพึ่งพาผู้อื่นอยู่เสมอ ไม่ว่าจะกายและจิตใจ



18 สิงหา 52